Kim jesteśmy
Pallotyni to oficjalna nazwa Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego. Jesteśmy wspólnotą księży i braci, założoną przez św. Wincentego Pallottiego. W sposób szczególny pragniemy budować i pogłębiać u wszystkich wiernych świadomość ich apostolskiego powołania, zachęcając do aktywnego uczestnictwa w apostolstwie oraz pomagając, aby mogli dobrze przygotować się do współpracy z innymi w działalności apostolskiej. Współpracujemy też z innymi dziełami apostolskimi Kościoła, popierając rozwój form apostolstwa, dostosowanych do potrzeb danego czasu.
Zamierzamy w ten sposób przyczynić się z całą mocą do jedności wszystkich chrześcijan oraz do głoszenia orędzia zbawienia niechrześcijanom, aby Kościół stawał się w ten sposób coraz to bardziej znakiem jedności i zbawienia dla całego świata. Hasłem, które przyświeca naszej pracy są słowa św. Pawła Apostoła "Miłość Chrystusa przynagla nas". Miłość i apostolstwo kształtują styl naszego życia i naszej pracy, jak również strukturę i zarząd Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego.
Naszą Patronką jest Maryja, Królowa Apostołów. Jest Ona, po Chrystusie, najdoskonalszym wzorem naszego apostolstwa.
Charyzmat św. Wincentego Pallottiego pięknie ukazuje list Ojca Świętego Jana Pawła II do Księży i Braci Pallotynów z okazji 200 rocznicy urodzin św. Wincentego Pallottiego. Oto fagmenty:
"Dwusetna rocznica urodzin św. Wincentego Pallottiego (1795-1995), kapłana rzymskiego i Założyciela Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, stanowi dla mnie okazję, aby całej zasłużonej Rodzinie Pallotyńskiej przesłać serdeczne pozdrowienie. Pragnę wyrazić także życzenie, aby to wydarzenie stało się czasem dziękczynienia Bogu za dar, jakim było ofiarowanie Kościołowi tego świadka wiary chrześcijańskiej, który żył pełnią ewangelicznej miłości.
W tym duchu przyłączam się do modlitwy uwielbienia wielkiej Rodziny Pallotyńskiej - księży, braci, sióstr i wiernych świeckich i wyrażam moje uznanie dla inicjatyw podjętych w celu ożywienia szczególnego charyzmatu, który czcigodny Założyciel zostawił jako dziedzictwo. Niech ten dar Ducha będzie pobudką dla każdego do odnowy życia duchowego i do zjednoczenia apostolskich wysiłków, aby wobec świata dawać świadectwo o obecności Boga żyjącego, który jest Nieskończoną Miłością.
Przesłanie, które pragnę powierzyć braciom i siostrom należącym do Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, mógłby powtórzyć w naszych czasach św. Wincenty Pallotti: strzeżcie wiary chrześcijańskiej, głoście ją słownie i czynami, pomagajcie bliźnim wierzyć, że Bóg jest Ojcem Miłosiernym, że Jezus Chrystus jest Zbawicielem, w którym otrzymaliśmy nowe życie, że Duch Święty jest mocą naszego życia; że wiara «działa przez miłość» (Ga 5, 6) (por. Opere complete X, ss. 198-199).
Z radością powierzam ponownie ten charyzmat założycielski całej Rodzinie Pallotyńskiej, aby stał się źródłem inspiracji w poszukiwaniu odpowiedzi na współczesne potrzeby Kościoła i świata. Aktualność tego przesłania wydaje się szczególnie oczywista u progu trzeciego Tysiąclecia; czy w świecie, któremu grozi dechrystianizacja, członkowie Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego mogliby ofiarować coś bardziej znaczącego niż głębokie zaangażowanie się w dzieło nowej ewangelizacji? Każdy z was musi zatem zweryfikować skuteczność swojego zaangażowania w ożywianie wiary w społeczeństwie, w którym zjawisko obojętności religijnej sprawia, «że wielu (...) ludzi żyje (...) tak, jak gdyby Bóg nie istniał, albo zadowala się mglistą religijnością, niezdolną sprostać problemowi prawdy ani obowiązkowi zachowania spójności między życiem i wiarą» (Tertio millennio adveniente, 36).
Na uwagę zasługuje jeszcze jeden szczególny aspekt głoszenia wiary. Św. Wincenty Pallotti był wielkim zwolennikiem zaangażowania wiernych w rozwój misji ad gentes. Wyzwaniem nowej ewangelizacji jest dotarcie z Ewangelią Chrystusa tam, gdzie nie jest ona jeszcze znana. W naszych czasach nie można zapominać o wezwaniu waszego Założyciela: «nic nie jest w stanie skuteczniej szerzyć chwały Boga i przysporzyć pożytku bliźniemu aniżeli misje w krajach, do których niestety nie dotarło jeszcze światło Ewangelii, a w których bezkresne tereny i brak robotników sprawiają, że wierni pozostają prawie w opuszczeniu» (Opere complete V, s. 80). Wiem dobrze, jak bardzo pallotyni zaangażowani są w działalność misyjną; niech wiedzą, że Kościół jest im głęboko wdzięczny za tę bezcenną służbę".
Zamierzamy w ten sposób przyczynić się z całą mocą do jedności wszystkich chrześcijan oraz do głoszenia orędzia zbawienia niechrześcijanom, aby Kościół stawał się w ten sposób coraz to bardziej znakiem jedności i zbawienia dla całego świata. Hasłem, które przyświeca naszej pracy są słowa św. Pawła Apostoła "Miłość Chrystusa przynagla nas". Miłość i apostolstwo kształtują styl naszego życia i naszej pracy, jak również strukturę i zarząd Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego.
Naszą Patronką jest Maryja, Królowa Apostołów. Jest Ona, po Chrystusie, najdoskonalszym wzorem naszego apostolstwa.
Charyzmat św. Wincentego Pallottiego pięknie ukazuje list Ojca Świętego Jana Pawła II do Księży i Braci Pallotynów z okazji 200 rocznicy urodzin św. Wincentego Pallottiego. Oto fagmenty:
"Dwusetna rocznica urodzin św. Wincentego Pallottiego (1795-1995), kapłana rzymskiego i Założyciela Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, stanowi dla mnie okazję, aby całej zasłużonej Rodzinie Pallotyńskiej przesłać serdeczne pozdrowienie. Pragnę wyrazić także życzenie, aby to wydarzenie stało się czasem dziękczynienia Bogu za dar, jakim było ofiarowanie Kościołowi tego świadka wiary chrześcijańskiej, który żył pełnią ewangelicznej miłości.
W tym duchu przyłączam się do modlitwy uwielbienia wielkiej Rodziny Pallotyńskiej - księży, braci, sióstr i wiernych świeckich i wyrażam moje uznanie dla inicjatyw podjętych w celu ożywienia szczególnego charyzmatu, który czcigodny Założyciel zostawił jako dziedzictwo. Niech ten dar Ducha będzie pobudką dla każdego do odnowy życia duchowego i do zjednoczenia apostolskich wysiłków, aby wobec świata dawać świadectwo o obecności Boga żyjącego, który jest Nieskończoną Miłością.
Przesłanie, które pragnę powierzyć braciom i siostrom należącym do Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, mógłby powtórzyć w naszych czasach św. Wincenty Pallotti: strzeżcie wiary chrześcijańskiej, głoście ją słownie i czynami, pomagajcie bliźnim wierzyć, że Bóg jest Ojcem Miłosiernym, że Jezus Chrystus jest Zbawicielem, w którym otrzymaliśmy nowe życie, że Duch Święty jest mocą naszego życia; że wiara «działa przez miłość» (Ga 5, 6) (por. Opere complete X, ss. 198-199).
Z radością powierzam ponownie ten charyzmat założycielski całej Rodzinie Pallotyńskiej, aby stał się źródłem inspiracji w poszukiwaniu odpowiedzi na współczesne potrzeby Kościoła i świata. Aktualność tego przesłania wydaje się szczególnie oczywista u progu trzeciego Tysiąclecia; czy w świecie, któremu grozi dechrystianizacja, członkowie Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego mogliby ofiarować coś bardziej znaczącego niż głębokie zaangażowanie się w dzieło nowej ewangelizacji? Każdy z was musi zatem zweryfikować skuteczność swojego zaangażowania w ożywianie wiary w społeczeństwie, w którym zjawisko obojętności religijnej sprawia, «że wielu (...) ludzi żyje (...) tak, jak gdyby Bóg nie istniał, albo zadowala się mglistą religijnością, niezdolną sprostać problemowi prawdy ani obowiązkowi zachowania spójności między życiem i wiarą» (Tertio millennio adveniente, 36).
Na uwagę zasługuje jeszcze jeden szczególny aspekt głoszenia wiary. Św. Wincenty Pallotti był wielkim zwolennikiem zaangażowania wiernych w rozwój misji ad gentes. Wyzwaniem nowej ewangelizacji jest dotarcie z Ewangelią Chrystusa tam, gdzie nie jest ona jeszcze znana. W naszych czasach nie można zapominać o wezwaniu waszego Założyciela: «nic nie jest w stanie skuteczniej szerzyć chwały Boga i przysporzyć pożytku bliźniemu aniżeli misje w krajach, do których niestety nie dotarło jeszcze światło Ewangelii, a w których bezkresne tereny i brak robotników sprawiają, że wierni pozostają prawie w opuszczeniu» (Opere complete V, s. 80). Wiem dobrze, jak bardzo pallotyni zaangażowani są w działalność misyjną; niech wiedzą, że Kościół jest im głęboko wdzięczny za tę bezcenną służbę".
| « poprzednia | następna » |
|---|
